جعفر پوربیگ پنجشنبه 1 اسفند 1392 08:42 ب.ظ نظرات ()

باخت به راه آهن در زمین خودی چندان خوشایند نبود.به نظر میرسد تیم ما هم دقیقا مثل استقلال پیر شده است و در روزهای پایانی لیگ كم می آورد.
تقریبا قابل پیش بینی بود كه در فوتبال تماما احساسی ایرانی بعد از یك پیروزی خوب منتظر یك شكست بد باشیم.اما مطمئن هستیم كه بازی الاتحاد با این بازی كاملا متفاوت خواهد بود و جذاب.باخت امروز باید فراموش شود و تمام و كمال از یادها پاك گردد.یك سال از خودنمایی در آسیا میگذرد و موعد به رخ كشیدن غیرتمان در آسیاست.حضور صد هزار نفری در روز چهارشنبه انتظارمان را میكشد تا شاید با این حضور پرتعداد،اسكوربورد دروغگو را راضی كنیم تا اقلا عدد هفتاد هزار نفر را نمایش دهد!
تجربه سال قبل نشان داده است كه بازی اول آسیایی برای ما بسیار خوش یمن خواهد بود و پرگل.مطمئنا در بازی با الاتحاد شیوه بازی هجومی تر خواهد بود و طبق روال قبل دوربین بازیكنان حریف به سمت سكوها!
هنوز ابتدای راهیم و فوتبال تراختور باید بین المللی شود،ما اصلی ترین ابزار برای نیل به این هدفیم و منتظر روزی كه فوتبالمان به حدی برسد كه اولیویرا امروز بعد از بازی به آن اشاره كرد،یعنی در كلیات نزدیك به بازی دیروز بایرن،آرسنال.
محمد ابراهیمی بازگشت امیدوار كننده ای داشت و با بازی سرحالش نشان داد كه بر قدرت تیمی خواهد افزود.فقط امیدواریم كه در بازی پیش رو از خود گذشتگی بیشتری در محوطه جریمه حریف بین بازیكنان خودی دیده شود و همچنین علی رغم بازی نه چندان تماشاگر پسند مسعود ابراهیم زاده دیگر به هیچ وجه شاهد هو شدنش در زمین خودی نباشیم.

آسیا در انتظار یار دوازدهم آذربایجان است و یار دوازدهم در انتظار موعدش